Vooraf denk je dat het nog wel een mooie wedstrijd zou kunnen worden. BSVV Boven Smilde stond namelijk redelijk hoog genoteerd op de ranglijst en juist spelen tegen dit soort ploegen komt het spel van Sc Lutten vaak ten goede.
Niets was echter minder waar. Het werd een gezapige wedstrijd.
Lars Mulder stond weer eens onder de lat wegens blessures en werk en kan op een goed optreden terugkijken. Niet dat er veel werk te doen was, maar wat gedaan moest worden was goed, hij hield zijn doel schoon. Niet dat er veel te doen zoals ik al zei, want kansen voor beide teams tezamen waren op één hand te tellen. Een puntendeling hoeft per se geen slechte wedstrijd te zijn, als er maar gescoord was. Bijvoorbeeld een 3-3, want dat kent tenminste nog een spannend scoreverloop.
Lutten kwam als beste uit de startblokken, maar het leverde dus niets op.
Op de snelle Jelmer van de Belt was duidelijk geanticipeerd. Misschien lezen zij onze verslagen wel! Want er werd goed rugdekking gegeven. Toch lukte het hem wel een paar keer om erlangs te komen, maar was de eind pass niet op maat.
Uit een corner genomen door Thorben Scholten ontstond de beste kans. Frank Altena kopte het leer achterwaarts richting doel en begon al bijna te juichen, want hij zag de bal niet meer en dacht dus dat hij in het doel lag, maar de keeper had net voor de lijn de bal te pakken.
Voor de tegenstander konden we slecht één reëel kans op het telraam noteren. Echter had Lars de bal net voordat ie onder zijn lichaam kon doorglippen onder controle.
Op dit slechte knollenveld kabbelde zo dus de wedstrijd naar zijn einde, waarbij David Koopman nog dacht subtiel te kunnen scoren. Een lage corner van weer Scholten verwerkte hij richting doel vanachter zijn standbeeld. Echter stond de doelpaal zogezegd verkeerd.
Veel meer kunnen we er dus niet van maken, of we moeten beginnen over de randzaken. Een beslissing van onze grens werd in dubio getrokken. Wat er toen gezegd is, weten we niet, maar dat dan iemand uit broederliefde helemaal vanaf de andere kant van het veld op de vuist wil, dan krijg je toch je bedenkingen en dat hun voorzitter even een bakkie met hem moet doen, want met zulk gedrag gooi je je naam weg als vereniging.
Daarnaast waren de gepresenteerde borrelhapjes in de pauze lekker, vooral tegen de koude wind uit het noordoosten. De laatste stuiptrekkingen van de winter zullen we maar aannemen.
Ook de weg terug was de aangepaste route vanwege wegomleggingen en verwachte files door onbekende dorpjes en natuur gebieden een welkome ontdekking. Maar dat moet je zien.
