De thuiswedstrijd tegen Nieuw-Balinge kende al een afgetekende score, het werd toen maar liefst 7-2. Ook nu werd het maar liefst 0-6 op bezoek in het Drentse land en op alweer voor ons een onbekend sportpark.
Veel doelpunten dus en dan is ook al gauw de link gelegd met de man die we daar tegen kwamen. Namelijk Ferdinand van de Belt. De al in ’87 naar Nieuw-Balinge verhuisde man scoorde er in zijn jeugd jaren in Lutten ook altijd lustig op los. Het heeft zijn pa destijds ‘voor elk doelpunt een gulden’ heel wat duitjes gekost.
Maar we zagen daar nog meer bekende gezichten, namelijk Peter de Weerd en Tiny Mol.
Hé. Die waren toch geëmigreerd naar Canada? Klopt, ze waren op vakantie in Lutten en wilden wel even een wedstrijd van hun oude clubliefde aanschouwen.
Heerlijk die oude anekdotes naar boven te halen. Voor meer levenspad moeten ze maar eens een keer schrijven in de rubriek “Waar zijn ze gebleven” van ons Lutter journaal.
Dan de wedstrijd.
De uitslag doet vermoeden dat het een appeltje eitje was. Maar ook voor de thuisclub waren er wel kansen waar doelman Lars Mulder, die nu weer onder de lat stond, kordaat moest optreden. Ook werden kansen onbenut gelaten door hopeloos ver over te schieten.
Na een kwartier spelen was het Ronald Kosse die met een formidabel afstandsschot de score opende. Zelfs Edwin van de Sar zou er nog voor geapplaudisseerd hebben, zo mooi zat ie in de kruising.
Daarna was het Ewout Spijker Time. Niet dat hij scoorde maar wel hoe vrije trappen genomen moeten worden. Strak achter de verdedigende linie waar in de veertigste minuut David Koopman zijn hoofd tegenaan kon zetten, waarbij de keeper kansloos werd gelaten. 0-2 dus
Zo was dan ook de ruststand.
Direct na de pauze was er een kans voor de altijd hardwerkende Thorben Scholten. Hij liep door een gat in hun defensie en vertrouwde erop dat de bal meegegeven zou worden, wat ook gebeurde en wat voetbal zo mooi kan maken. Echter was hun attente keeper net iets eerder bij de doorschietende bal om reddend te zijn voor zijn team.
Maar toch kwam spoedig de 0-3 op het scorebord.
Alweer een vrije schop van Ewout. Deze kwam voorbij de doelmond voor de voeten van Frank Altena, die het leer vervolgens terug bij de voor hem tweede paal bracht. Daarbij laat je hun keeper kansloos en voor Robin Boerman een juich momentje door ter plaatse binnen te kunnen knikken.
Na alweer een goed genomen vrije schop van je raadt het al was het nu de beurt aan Ronald Kosse om met een kopbal de score op 0-4 te zetten.
Het was nu ook mooi de gelegenheid om alle reserves in te brengen en hun kunnen te laten zien, waarbij ook de lang geblesseerde Patrick Bosch weer zijn rentree kon maken.
De score liep nog verder op door alweer een goal van Kosse. Een zoals het leek een mislukt schot dwarrelde toch in het doel. Zo maakte hij dus zijn hattrick in deze wedstrijd.
Daarna was het Boerman die zijn tweede van de dag kon maken. De kans leek voorbij, maar als een volleerd zitvoetballer kon hij dus zittend net met een uitgestoken been het laatste zetje geven en de bal over de doellijn werken. Dit maakte dus ook de eindscore van 0-6.
We besluiten met een spreuk die S.V Nieuw-Balinge in hun programmaboekje had staan:
“Voetbal is een momentopname, de perfecte ploeg van vandaag kan een week later een kwetsbare ploeg zijn”.
Dit is ook wel van toepassing voor ons team en misschien nog wel meer voor onze spelers.
