Het cruciale duel om de eerste plaats in deze competitie is in het voordeel van Klazienaveen uitgevallen. Het werd 4-1 voor de Drentenaren.
Het was een partij die gekenmerkt werd door glijpartijen, waarin Klazienaveen beter op de been kon blijven. Vooral de eindpass werd door hen beter verzorgd.
Als we naar deze uit wedstrijd toe rijden komen de bedenkingen al boven drijven. Want hoe dichter we bij Klazienaveen komen zien we een muur van water neerdalen. Het veld kon deze water massa ook maar slecht verteren en veranderde in sommige plaatsen als een grasveld door zwijnen omgeploegd.
Maar goed. Er moest gevoetbald worden.
Het begin was voor nog wel voor Lutten die dan ook de eerste kans kregen om te scoren. Uit een corner ontstond een rare situatie met een dalende bal die ook zomaar in het net kon belanden. Direct daarop kreeg de tegenstander de bal op een presenteerblaadje van een Luttenaar. Maar deze kans werd gelukkig over geschoten.
Het eerste doelpunt viel echter wel voor ons. Ronald Kosse kreeg de bal onder zijn beheer en schoot onberispelijk in de verre hoek. 0-1
Lang kon echter niet genoten worden van deze voorsprong want een fraai aangesneden cornerbal kon binnen gewerkt worden 1-1.
Klazienaveen kreeg steeds meer overwicht, zoals al eerder gememoreerd was hun eindpass secuurder en ook verdedigend koppend stond het vaak goed en daarbij ook nog de beschikking hebbend over een speler met een mooie trap techniek.
Zo’n mooie pass bracht voor hen ook de 2-1 op het scorebord. Keeper Dave Ballengooien verkeek zich hierop en werd passerend verschalkt.
Kansen bleven er toch ook wel komen voor Lutten. Een goed aangesneden bal van Robin Boerman bereikte Kosse die weer de verre hoek zocht, maar tegen een medespeler klutste.
Bij een vrije bal voor Klazienaveen ontstond er een onoverzichtelijk situatie voor ons doel. Hierbij werd een doelpunt voorkomen door Glenn Kuiper die de bal op de doellijn kon weg trappen.
Door gladheid ontstond er opstootje waarbij nagetrapt werd op Thorben Scholten die dat niet accepteerde, waarna Boerman er ook nog eens over “struikelde”. Gelukkig volgde de scheids de bal.
Bij rust was er dus nog van alles mogelijk. Maar dit werd al direct de bodem ingeslagen. Weer een prima pass bracht hun spits in stelling die de bal in de hoek deed verdwijnen. 3-1. Daarna werd het ook nog 4-1. Het siert de voetballers van Lutten dat ze niet bij de pakken gingen neerzitten. Tot het eind toe werd er dapper gestreden en kansen bleven er komen, maar meestal net niet. Frank Altena kreeg de kans om koppend weer een doelpunt aan zijn totaal toe te voegen, maar faalde.
Ronald kopte net over. Daarna was een lob afdoende geweest. Volgens de supporters van de tegenpartij had het zomaar 4-4 kunnen worden. Netals vorig jaar. Tegen de zon in kijkend op de terugweg denk je dan terug op de wedstrijd. Lutten was echt niet de mindere, maar het kwam aan op de kleine facetten. Misschien moet Lutten in balbezit iets verder uit elkaar staan zodat de pass er beter tussendoor kan
en vooruit denken (Waar staan mijn medespelers nu} kan ook de besluiteloosheid misschien voorkomen. En moet je verdedigend op één lijn staan als de aanvallende partij sneller is?
Volgende week nieuwe kansen. Er is nog niets verloren.
